Windsurfen gaat door het IJzeren Gordijn en bereikt China

In Oost-Europa was westers materiaal moeilijk te krijgen en duur, dus bouwden pioniers hun eigen boards aan de hand van foto’s. Populairwetenschappelijke jongerenbladen publiceerden bouwtekeningen, in Hongarije in 1975 en in de Sovjet-Unie in 1977, waar een van die bladen een oplage van 1,7 miljoen had. In 1975 had de USSR al wedstrijden op zelfgebouwde boards, met stadsteams uit Riga, Tallinn, Leningrad (Sint-Petersburg), Moskou, Minsk en Tbilisi. In Oost-Duitsland wantrouwden de autoriteiten het aura van Amerikaanse vrijheid rond de sport en legden ze de sport beperkingen op.

China volgde in 1979. Nadat in januari een Franse windsurffilm op de staatstelevisie was vertoond, bouwden vier zeilcoaches een board aan de hand van kleine foto’s en probeerden het op 6 juni uit op het water. Hun leider, coach Wang Li, regelde honderd boards voor de watersportcentra van het land, en in 1981 begonnen de nationale kampioenschappen.

De olympische status maakte windsurfen tot een prioriteit voor de Chinese sport. In 1984 won Zhang Xiaodong de baanwedstrijden bij de vrouwen op het wereldkampioenschap Windsurfer in Perth, en in 1992 pakte ze zilver op het eerste olympische onderdeel voor vrouwen.